Lista rajów podatkowych
Pojęcie "rajów podatkowych" nie doczekało się jednoznacznej definicji, w związku z czym także lista rajów podatkowych może różnić się w zależności od kryteriów uwzględnionych przy dokonywaniu oceny.
Najbardziej znaną definicję "rajów podatkowych" sformułowała Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Zgodnie z wytycznymi OECD z 1998 r. cztery kluczowe kryteria do uznania danej jurysdykcji za raj podatkowy to:
(1) brak podatku dochodowego, albo podatek dochodowy o czysto nominalnym charakterze;
(2) brak efektywnej wymiany informacji podatkowych z innymi państwami;
(3) brak transparentności;
(4) brak istotnych działań zmierzających do wprowadzenia efektywnej wymiany informacji podatkowych z innymi państwami oraz transparentności.
W prawie polskim nie używa się pojęcia "raje podatkowe", ale "kraje i terytoria stosujące szkodliwą konkurencję podatkową". Lista takich terytoriów jest publikowana przez Ministra Finansów. Ostatnia taka lista została opublikowana w 2005 r. i wciąż obowiązuje, choć jest już mocno nieaktualna.
Biorąc pod uwagę kompleksowy zestaw czynników uważamy, iż pojęcie "raje podatkowe" można zastosować do następujących terytoriów:
Campione d'Italia (już wkrótce w naszej ofercie)
Delaware (stan USA)
Gwatemala (już wkrótce w naszej ofercie)
Madera (już wkrótce w naszej ofercie)
Mariany Północne (już wkrótce w naszej ofercie)
Palau (już wkrótce w naszej ofercie)
Ras Al Khaimah (Zjednoczone Emiraty Arabskie)
San Marino (już wkrótce w naszej ofercie)
Singapur (już wkrótce w naszej ofercie)
Turecka Republika Cypru Północnego (już wkrótce w naszej ofercie)
Watykan
Wyoming (stan USA)
Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych
Część z ww. rajów podatkowych bardzo chętnie rejestruje spółki dla cudzoziemców w ilościach sięgających dziesiątek, a nawet setek tysięcy (m.in. Wyspy Dziewicze, Kajmany), inne rezerwują swoje przywileje przede wszystkich dla osób fizycznych (Monako).
Istnieją także takie raje podatkowe, które w zasadzie funkcjonują wyłącznie jako jurysdykcja w której cudzoziemcy otwierają rachunki bankowe (m. in. San Marino, Andora).
Są też takie raje poodatkowe, które formalnie spełniają kryteria "raju podatkowe", ale z różnych powodów prawnych i politycznych nie nadają się do wykorzystania przez cudzoziemców, bądź też zaprzestały działalności (np. Tonga, Nauru).

